Het omega-alfabet: wat 3, 6, 7 en 9 eigenlijk doen

Even een eerlijke waarschuwing vooraf: dit is verreweg het langste stuk op deze site, zo’n 17 minuten lezen. Ik heb echt geprobeerd het korter te maken, maar dit onderwerp verdient de nuance. Neem er rustig de tijd voor; het is de moeite waard.

Toen ik begon, had ik verwachtingen. Geen wonderen, maar toch iets. Meer energie. Een scherper hoofd. Of gewoon het rustige gevoel dat ik iets goeds deed voor mezelf.

Na een paar maanden kwam er een ongemakkelijke vraag.

Voel ik echt verschil?

De stille valkuil in mijn eigen hoofd

Voordat we naar de wetenschap gaan, moet ik iets toegeven. Over mezelf, en eigenlijk over ons allemaal.

Er bestaat een psychologisch verschijnsel dat cognitieve dissonantie heet. Heel simpel gezegd: we willen graag geloven dat onze keuzes verstandig waren. We onthouden de dagen dat we ons goed voelen. We vergeten de moe-dagen. We knopen het goede gevoel vast aan het product.

Niet omdat we onszelf voor de gek willen houden. Maar omdat ons brein nu eenmaal zo werkt.

Wat betekent zo’n cijfer eigenlijk?

“Omega” verwijst simpelweg naar waar in de vetzuurketen de eerste dubbele binding zit, geteld vanaf het uiteinde van de keten dat het verst van de zuurgroep af ligt. Omega-3 heeft die binding op de derde plek, omega-6 op de zesde, omega-9 op de negende. Het is dus geen kwaliteitskeurmerk en geen ranglijst, het is een plek op een molecuul. Meer niet.

Binnen “omega 3” bestaan weer verschillende vetzuren. De twee waar het in de wetenschap vrijwel altijd om draait, zijn EPA (eicosapentaeenzuur) en DHA (docosahexaeenzuur), beide met lange, meervoudig onverzadigde ketens. Een derde, ALA (alfa-linoleenzuur), is de plantaardige variant uit bijvoorbeeld lijnzaad en walnoten, en dient vooral als grondstof: het lichaam kan er een beetje EPA en DHA van maken, maar die omzetting is inefficiënt.

Wat staat eigenlijk niet ter discussie?

EPA en DHA zitten in de wanden van je cellen, in je hersenen, in je zenuwen en in het netvlies van je ogen. Dat is biologie. Sterker nog: waarom evolutie juist déze twee moleculen koos, is op zichzelf een mooi verhaal. Celmembranen zijn geen star plastic, ze moeten bewegen, buigen, versmelten en signalen doorgeven. De dubbele bindingen in EPA en DHA maken membranen soepel genoeg om dat te kunnen. Daarom bevat vooral het brein, waar signalen razendsnel moeten worden doorgegeven, relatief veel DHA. Een overzicht van deze rol in de hersenen is te vinden bij Dighriri et al. (2022) in Cureus.

Maar hier glipt vaak een denkfout naar binnen.

Dat iets belangrijk is voor je lichaam, betekent niet automatisch dat een extra schepje voordeel oplevert. Water is belangrijk. Slaap is belangrijk. Maar als je al genoeg binnenkrijgt, maakt méér je niet gezonder.

Waarom kan mijn lichaam ze niet gewoon zelf maken?

Een logische vervolgvraag: als EPA en DHA zo belangrijk zijn, waarom maakt mijn lichaam ze dan niet zelf, zoals het bij zoveel andere stoffen wél doet?

Het antwoord zit in een omzettingsketen: ALA → EPA → DHA. Mensen bezitten de enzymen om die omzetting uit te voeren, maar ze werken traag en inefficiënt, slechts een klein deel van de ALA die je eet, komt uiteindelijk als EPA of DHA in je weefsels terecht. Dat is waarschijnlijk ook waarom vette vis evolutionair zo’n grote rol speelde: algen maken EPA en DHA namelijk wél rechtstreeks aan, vis eet die algen (of eet andere vis die de algen at), en wij eten de vis. Bijna al het EPA en DHA op ons bord is dus, via een paar schakels, afkomstig uit de oceaan.

Wat zegt de wetenschap dan écht, over omega 3?

Hier wordt het genuanceerder dan de folder. Ik splits het eerlijk in twee.

Waar het bewijs het sterkst is. Omega 3 verlaagt aantoonbaar de triglyceriden, een bepaald soort vet in je bloed, en dat effect wordt groter bij hogere doses (Wang et al., 2023, Journal of the American Heart Association). Daarnaast is er winst gevonden bij specifieke groepen: mensen die al hartklachten hebben of een hoog risico lopen, en mensen die weinig vis eten. Vooral hooggedoseerde, pure EPA laat daar de duidelijkste resultaten zien (Yang et al., 2022, Progress in Lipid Research). Belangrijk: dit is het terrein van de arts, niet van de schap in de winkel.

Waar het bewijs juist zwak is. En dat is nu precies waar de meeste flessen op mikken: de gezonde volwassene die hoopt op meer energie, een scherper geheugen, betere concentratie of een vrolijker humeur. Grote, zorgvuldige studies bij gezonde mensen vinden hier meestal weinig tot geen meetbaar verschil. Voor het geheugen van gezonde ouderen: geen aantoonbaar effect in de grootste trials (Dangour et al., 2010, OPAL; Andrieu et al., 2017, MAPT). Voor de stemming van mensen zónder depressie: nauwelijks tot niets (Deane et al., 2021, British Journal of Psychiatry). Bij een echte, vastgestelde depressie ligt dat anders, daar kan EPA-rijke omega 3 als aanvulling wél helpen (Liao et al., 2019, Translational Psychiatry). Maar dat is een medische situatie, en die hoort thuis bij je huisarts of psychiater.

Zelfs bij het hart is het verhaal verdeeld: een grote, veelgeciteerde analyse vond géén effect op sterfte, hartinfarct of beroerte (Rizos et al., 2012, JAMA), terwijl nieuwere analyses hooguit een bescheiden voordeel zien, het sterkst bij mensen die al ziek zijn (Hu et al., 2019, Journal of the American Heart Association; Siscovick et al., 2017, Circulation). De spectaculaire beloften uit de advertentie vind je in de data dus maar moeilijk terug.

De eerlijke samenvatting? Omega 3 lijkt meer op onderhoud aan een huis dan op een verbouwing. Je voelt het niet meteen. Op de lange termijn kan het bijdragen aan behoud, maar het is geen knop waar energie of concentratie uit stroomt.

Nu het echte omega-alfabet: wie is 6, wie is 9, en wie is 7?

Omega-6: de veelgevreesde buurman

Omega-6 draait vooral om linolzuur, dat vooral in plantaardige oliën zit: zonnebloemolie, maïsolie, sojaolie, en in noten en zaden. Net als ALA is linolzuur een essentieel vetzuur, je lichaam kan het niet zelf maken, dus het moet uit voeding komen.

Omega-6 heeft de laatste jaren een slecht imago gekregen, vaak vanuit de gedachte dat het “ontstekingsbevorderend” zou zijn en dat een westers dieet daardoor uit balans is. Wetenschappelijk is dat beeld te grof. Een recent overzicht laat zien dat linolzuur juist geassocieerd wordt met een lager risico op hart- en stofwisselingsziekten, en dat het de veronderstelde “ontstekingsdogma” niet bevestigt, in klinische studies verlaagt linolzuur eerder ontstekingsmarkers dan dat het ze verhoogt (Belury, 2023, Current Opinion in Clinical Nutrition and Metabolic Care). Een uitgebreide review over sojaolie, wereldwijd de meest gebruikte plantaardige olie, komt tot dezelfde conclusie: er is geen goed bewijs dat omega-6 of een hoge omega-6-tot-omega-3-verhouding op zich ontstekingen of oxidatieve stress veroorzaakt, en gezondheidsinstanties hebben het idee van een “ideale ratio” consistent afgewezen, de nadruk ligt op voldoende van élk type vet, niet op een precieze verhouding (Messina, Shearer & Petersen, 2021, Nutrition).

Waar zit dan het échte probleem? Niet dat we te veel omega-6 eten. Het probleem is dat de meeste westerse diëten relatief weinig omega-3 bevatten. De oplossing is dus zelden “minder omega-6”, maar bijna altijd “meer omega-3 erbij”.

Omega-9: het vetzuur dat je niet per se nodig hebt en toch waardevol is

Omega-9 draait om oliezuur, het belangrijkste bestanddeel van olijfolie. Hier zit een cruciaal verschil met omega-3 en omega-6: oliezuur is niet essentieel. Je lichaam kan het gewoon zelf aanmaken uit andere vetten. Er bestaat dus, strikt genomen, geen “tekort” aan omega-9 waar je je zorgen over hoeft te maken.

Toch is oliezuur niet zomaar een neutrale vulstof. Een grote meta-analyse van 32 cohortstudies met meer dan 840.000 deelnemers vond dat een hogere inname van enkelvoudig onverzadigd vet, vooral via olijfolie specifiek, samenhangt met minder sterfte door alle oorzaken, minder hart- en vaatsterfte en minder beroertes. Opvallend: dat voordeel bleek vooral aan olijfolie zelf gekoppeld te zijn, en niet zomaar aan “enkelvoudig onverzadigd vet” in het algemeen, ongeacht de bron (Schwingshackl & Hoffmann, 2014, Lipids in Health and Disease). Dat past bij het bredere beeld van het mediterrane voedingspatroon, waarin olijfolie een centrale rol speelt.

Kortom: je hébt geen omega-9-supplement nodig. Maar olijfolie op je bord is, los van die “omega-9”-framing, wel degelijk een verstandige keuze.

Zonder vis: wat als ik plantaardig eet?

Dit deel voeg ik toe omdat het niet eerlijk is dat een verhaal over omega alleen over vis gaat. Wie vegetarisch of veganistisch eet, verdient hetzelfde nuchtere, wetenschappelijke antwoord, geen bijzin.

De kern is een biochemisch feit dat ik hierboven al aanstipte, maar dat hier beslissend wordt. Er zijn twee soorten plantaardige omega-3-bronnen, en ze zijn niet uitwisselbaar met vis:

De grondstof: ALA uit lijnzaad, chiazaad, walnoten, hennep- en koolzaadolie. Dit is alfa-linoleenzuur, de plantaardige omega-3. Je lichaam kan er in principe EPA en DHA van maken, maar de omzetting is inefficiënt: uit reviews blijkt dat suppletie met ALA of ALA-rijke oliën doorgaans wél het EPA-niveau iets verhoogt, maar géén meetbaar effect heeft op DHA of op de omega-3 index (Takic et al., 2022, Molecules; Deckelbaum & Torrejon, 2012, Journal of Nutrition). Met andere woorden: een schepje lijnzaad op je yoghurt is gezond en waardevol, maar het is biologisch gezien niet hetzelfde als vis eten. Het vult de grondstof aan, niet automatisch het eindproduct.

Het eindproduct: DHA en EPA rechtstreeks uit algen. En hier zit de mooiste oplossing, die veel mensen niet kennen: algenolie slaat de vis over en gaat rechtstreeks naar de oorspronkelijke bron. En het werkt aantoonbaar, een gerandomiseerde studie liet zien dat algenolie-DHA goed wordt opgenomen en de DHA-spiegel in bloed en weefsel vier- tot vijfvoudig verhoogde (Lloyd-Still et al., 2006, Nutrition; onderzocht in een specifieke patiëntengroep, maar de opname zelf is een algemeen principe).

De eerlijke conclusie voor wie plantaardig eet: reken niet op lijnzaad alléén voor je DHA. Wil je op zeker spelen, dan is algenolie de wetenschappelijk meest verdedigbare route, dezelfde vetzuren als in vis, maar dan zonder de vis, zonder de kwikvraag, en met een kleinere ecologische voetafdruk. Voor de precieze keuze en dosering in jouw situatie geldt, zoals altijd, dat je huisarts of een diëtist het beste kan meekijken.

De vraag die ik mezelf op een dag hardop stelde: waarom eten we niet gewoon de algen?

Microalgen – piepkleine plantjes in het water – zijn de oorspronkelijke makers van EPA en DHA in de oceaan. Kleine visjes eten die algen, grotere vissen eten de kleine visjes, en aan het eind van die keten staan wij, met een vork.

En toen dacht ik: maar dan is de vis eigenlijk een omweg. Een tussenpersoon. Waarom nemen wij niet gewoon de bron zelf? Dan pak ik toch de verse versie, zónder alle zorgen die ik met vis meekrijg, het kwik, en in het ergste geval bacteriën of andere besmettingsbronnen?

Hier werd mijn antwoord eerlijk gezegd nuchterder dan ik had gehoopt. Het is geen biologisch probleem, het is een kwestie van prijs, schaal en gewoonte. Algen kweken op grote schaal kost op dit moment meer energie en is duurder dan vis vangen, ook al levert het per stuk grond juist méér op (Deepika et al., 2026). En vis voelt voor de meeste mensen als eten, terwijl algenolie als een pilletje voelt, dat is menselijke gewoonte, geen wetenschap.

De enige reden dat het nog geen standaard op ieders bord is, staat in de portemonnee, niet in de biologie.

Omega-7: de nieuwkomer uit de macadamianoot

Het belangrijkste omega-7-vetzuur is palmitoleïnezuur. Ook dit is, net als omega-9, een niet-essentieel, enkelvoudig onverzadigd vetzuur: je lichaam maakt het zelf aan uit palmitinezuur, met hulp van een enzym genaamd stearoyl-CoA-desaturase (Cetin et al., 2024, Frontiers in Endocrinology). Het wordt ook wel een “lipohormoon” genoemd, omdat het door vetweefsel wordt afgegeven en op afstand invloed lijkt te hebben op organen als lever en spieren.

Een placebogecontroleerde studie bij mensen met chronische spier- en gewrichtsklachten vond geen enkel effect van omega-7-supplementen op ontstekingsmarkers (Sasagawa, Boclair & Amieux, 2021, Nutrients). Een kleine pilotstudie bij patiënten met colitis ulcerosa zag wél een gunstig signaal op ontstekingswaarden (Bueno-Hernández et al., 2017, Minerva Gastroenterologica e Dietologica), maar die studie was klein en niet herhaald. En een veelgeciteerde, positieve studie over omega-7 en cholesterol- en ontstekingswaarden (Bernstein, Roizen & Martinez, 2014, Journal of Clinical Lipidology) is inmiddels formeel ingetrokken door het tijdschrift zelf.

Voor omega-7 geldt op dit moment: interessante biologie, een plausibel verhaal, maar geen stevig fundament om er als gezonde volwassene een supplement voor te kopen.

Waar zou ik op letten en welke keurmerken maken een fles écht “de beste”?

Er bestaat geen enkel magisch stempel dat alles garandeert, maar er zijn wél een paar onafhankelijke standaarden die het kaf van het koren scheiden. De drie die er in de praktijk toe doen:

• IFOS (International Fish Oil Standards). Dit geldt als de strengste, meest transparante standaard, met een 5-sterrensysteem. IFOS test per productiebatch op zuiverheid (zware metalen zoals kwik en lood, plus PCB’s en dioxines), op potentie (zit het beloofde EPA + DHA er echt in?) én op versheid/oxidatie. Het bijzondere: de testresultaten per batch zijn online in te zien.
• GOED (Global Organization for EPA and DHA Omega-3s). De wereldwijde brancheorganisatie die de facto de kwaliteitsnorm bepaalt die serieuze merken volgen, inclusief maximale oxidatiewaarden.
• USP (United States Pharmacopeia) Verified. Bevestigt dat het supplement de aangegeven sterkte levert, vrij is van schadelijke verontreinigingen, en volgens goede productiestandaarden is gemaakt.

Het belangrijkste concrete getal daarachter is de TOTOX-waarde (Total Oxidation value), een maat voor hoe “vers” of “ranzig” de olie is. TOTOX combineert de peroxidewaarde (vroege oxidatie) en de anisidinewaarde (latere oxidatie) tot één cijfer. De internationaal gehanteerde grenswaarden (van GOED, CRN en IFOS) zijn: peroxidewaarde onder 5, anisidinewaarde onder 20, en TOTOX onder 26 – hoe lager, hoe verser.

Naast de keurmerken, een paar simpele feiten die net zo goed helpen:

• Kijk naar het werkelijke EPA + DHA-gehalte, niet naar “1000 mg visolie”. Die twee zijn niet hetzelfde.
• Bewaar koel en donker, en neem het bij een maaltijd met wat vet, dat helpt de opname.
• Bij twijfel: kijk eerst naar wat er al op je bord ligt (vette vis, 1–2 keer per week, gevarieerd van soort; of algenolie als je plantaardig eet), pas daarna naar een potje.

Hoe weet ik of ik genoeg heb, de omega-3 index

Er bestaat een bloedtest die precies meet wat je zelf niet kunt voelen: de omega-3 index. Die meet het percentage EPA + DHA in het membraan van je rode bloedcellen, en geeft daarmee een beeld van je inbouw over de afgelopen maanden, veel informatiever dan simpelweg vragen hoeveel vis iemand eet.

Onderzoek naar tien grote cohortstudies suggereert dat een index onder de 4% samenhangt met een hoger risico op fataal hartlijden, en dat een index tussen de 8 en 12% met een aanzienlijk lager risico gepaard gaat (Harris, Del Gobbo & Tintle, 2017, Atherosclerosis). Bij mensen die een hoge dosis zuivere EPA (icosapent ethyl) namen in een groot cardiovasculair onderzoek, steeg de geschatte index van rond de 5% naar rond de 7% (Harris & Jackson, 2019, Journal of Clinical Lipidology). Een lage index blijkt bovendien samen te hangen met een hogere neutrofiel-lymfocytenratio, een merker van laaggradige ontsteking (McBurney, Tintle & Harris, 2022, Prostaglandins, Leukotrienes and Essential Fatty Acids).

De vraag die ik eigenlijk verkeerd stelde

Gaandeweg merkte ik dat mijn oorspronkelijke vraag, “voel ik iets?”, misschien de verkeerde was.

Een betere vraag is: “Draagt dit aantoonbaar bij aan mijn gezondheid, gegeven mijn situatie?”

Dat zijn twee heel verschillende dingen. Een rookmelder voel je nooit. Een autogordel voelt nergens naar. Toch zijn ze waardevol, juist omdat ze problemen voorkomen die je nooit bewust meemaakt. Sommige gezonde keuzes werken in stilte.

Tot slot

Het omega-alfabet is groter dan ik dacht toen ik voor het eerst een potje pakte. Omega-6 is geen vijand, de meeste mensen hebben er al ruim voldoende van, al hoort een kwetsbare olie niet oververhit te worden. Omega-9 is waardevol via olijfolie, maar geen essentieel vetzuur om apart te suppleren. Omega-7 is een intrigerend, nog jong dossier met meer beloftes dan bewijs. En omega-3 blijft, van dit hele alfabet, het enige vetzuur waarbij een tekort bij veel mensen realistisch is en het enige waarvoor de wetenschap consistent, meetbaar effect op triglyceriden laat zien. Wie plantaardig eet, hoeft niet buitengesloten te worden: lijnzaad levert de grondstof, maar algenolie levert – net als vis – het echte eindproduct.

Niet alles wat duur is, is waardevol. Maar alles wat waardevol is, verdient het om eerlijk onderzocht te worden, ook door mij, ook als het antwoord ongemakkelijker is dan het cijfer op het etiket.

Dit artikel is geen medisch advies. Heb je vragen over je eigen triglyceridenwaarden of over omega-3-suppletie in jouw situatie? Bespreek dat met je huisarts of behandelend specialist.

---

Bronnen

• Andrieu, S., Guyonnet, S., Coley, N., Cantet, C., Bonnefoy, M., Bordes, S., Bories, L., Cufi, M.-N., Dantoine, T., Dartigues, J.-F., Desclaux, F., Gabelle, A., Gasnier, Y., Pesce, A., Sudres, K., Touchon, J., Robert, P., Rouaud, O., Legrand, P., … Vellas, B. (2017). Effect of long-term omega 3 polyunsaturated fatty acid supplementation with or without multidomain intervention on cognitive function in elderly adults with memory complaints (MAPT): A randomised, placebo-controlled trial. The Lancet Neurology, 16(5), 377–389. https://doi.org/10.1016/S1474-4422(17)30040-6
• Belury, M. A. (2023). Linoleic acid, an omega-6 fatty acid that reduces risk for cardiometabolic diseases: Premise, promise and practical implications. Current Opinion in Clinical Nutrition and Metabolic Care, 26(3), 288–292. https://doi.org/10.1097/MCO.0000000000000919
• Bernstein, A. M., Roizen, M. F., & Martinez, L. (2014). Purified palmitoleic acid for the reduction of high-sensitivity C-reactive protein and serum lipids: A double-blinded, randomized, placebo controlled study [Ingetrokken publicatie]. Journal of Clinical Lipidology, 8(6), 612–617. https://doi.org/10.1016/j.jacl.2014.08.001
• Bueno-Hernández, N., Sixtos-Alonso, M. S., Milke García, M. del P., & Yamamoto-Furusho, J. K. (2017). Effect of cis-palmitoleic acid supplementation on inflammation and expression of HNF4γ, HNF4α and IL6 in patients with ulcerative colitis. Minerva Gastroenterologica e Dietologica, 63(3), 257–263. https://doi.org/10.23736/S1121-421X.17.02367-4
• Cetin, E., Pedersen, B., Porter, L. M., Adler, G. K., & Burak, M. F. (2024). Protocol for a randomized placebo-controlled clinical trial using pure palmitoleic acid to ameliorate insulin resistance and lipogenesis in overweight and obese subjects with prediabetes. Frontiers in Endocrinology, 14, Article 1306528. https://doi.org/10.3389/fendo.2023.1306528
• Dangour, A. D., Allen, E., Elbourne, D., Fasey, N., Fletcher, A. E., Hardy, P., Holder, G. E., Knight, R., Letley, L., Richards, M., & Uauy, R. (2010). Effect of 2-y n-3 long-chain polyunsaturated fatty acid supplementation on cognitive function in older people: A randomized, double-blind, controlled trial. The American Journal of Clinical Nutrition, 91(6), 1725–1732. https://doi.org/10.3945/ajcn.2009.29121
• Deane, K. H. O., Jimoh, O. F., Biswas, P., O’Brien, A., Hanson, S., Abdelhamid, A. S., Fox, C., & Hooper, L. (2021). Omega-3 and polyunsaturated fat for prevention of depression and anxiety symptoms: Systematic review and meta-analysis of randomised trials. The British Journal of Psychiatry, 218(3), 135–142. https://doi.org/10.1192/bjp.2019.234
• Deckelbaum, R. J., & Torrejon, C. (2012). The omega-3 fatty acid nutritional landscape: Health benefits and sources. The Journal of Nutrition, 142(3), 587S–591S. https://doi.org/10.3945/jn.111.148080
• Deepika, C., Hankamer, B., & Ross, I. L. (2026). Can microalgal omega-3 PUFA production systems remain viable as GM plant sources emerge? Bioresource Technology, 441, Article 133525. https://doi.org/10.1016/j.biortech.2025.133525
• Dighriri, I. M., Alsubaie, A. M., Hakami, F. M., Hamithi, D. M., Alshekh, M. M., Khobrani, F. A., Dalak, F. E., Hakami, A. A., Alsueaadi, E. H., Alsaawi, L. S., Alshammari, S. F., Alqahtani, A. S., Alawi, I. A., Aljuaid, A. A., & Tawhari, M. Q. (2022). Effects of omega-3 polyunsaturated fatty acids on brain functions: A systematic review. Cureus, 14(10), Article e30091. https://doi.org/10.7759/cureus.30091
• Festinger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Stanford University Press.
• Harris, W. S., Del Gobbo, L., & Tintle, N. L. (2017). The Omega-3 Index and relative risk for coronary heart disease mortality: Estimation from 10 cohort studies. Atherosclerosis, 262, 51–54. https://doi.org/10.1016/j.atherosclerosis.2017.05.007
• Harris, W. S., & Jackson, K. H. (2019). Translating plasma eicosapentaenoic acid concentrations into erythrocyte percentages of eicosapentaenoic acid plus docosahexaenoic acid during treatment with icosapent ethyl. Journal of Clinical Lipidology, 13(5), 771–777. https://doi.org/10.1016/j.jacl.2019.07.001
• Hu, Y., Hu, F. B., & Manson, J. E. (2019). Marine omega-3 supplementation and cardiovascular disease: An updated meta-analysis of 13 randomized controlled trials involving 127 477 participants. Journal of the American Heart Association, 8(19), Article e013543. https://doi.org/10.1161/JAHA.119.013543
• Liao, Y., Xie, B., Zhang, H., He, Q., Guo, L., Subramanieapillai, M., Fan, B., Lu, C., & McIntyre, R. S. (2019). Efficacy of omega-3 PUFAs in depression: A meta-analysis. Translational Psychiatry, 9(1), Article 190. https://doi.org/10.1038/s41398-019-0515-5
• Lloyd-Still, J. D., Powers, C. A., Hoffman, D. R., Boyd-Trull, K., Lester, L. A., Benisek, D. C., & Arterburn, L. M. (2006). Bioavailability and safety of a high dose of docosahexaenoic acid triacylglycerol of algal origin in cystic fibrosis patients: A randomized, controlled study. Nutrition, 22(1), 36–46. https://doi.org/10.1016/j.nut.2005.05.006
• McBurney, M. I., Tintle, N. L., & Harris, W. S. (2022). The omega-3 index is inversely associated with the neutrophil-lymphocyte ratio in adults. Prostaglandins, Leukotrienes and Essential Fatty Acids, 177, Article 102397. https://doi.org/10.1016/j.plefa.2022.102397
• Messina, M., Shearer, G., & Petersen, K. (2021). Soybean oil lowers circulating cholesterol levels and coronary heart disease risk, and has no effect on markers of inflammation and oxidation. Nutrition, 89, Article 111343. https://doi.org/10.1016/j.nut.2021.111343
• Rizos, E. C., Ntzani, E. E., Bika, E., Kostapanos, M. S., & Elisaf, M. S. (2012). Association between omega-3 fatty acid supplementation and risk of major cardiovascular disease events: A systematic review and meta-analysis. JAMA, 308(10), 1024–1033. https://doi.org/10.1001/2012.jama.11374
• Sasagawa, M., Boclair, M. J., & Amieux, P. S. (2021). Omega-7 mixed fatty acid supplementation fails to reduce serum inflammatory biomarkers: A placebo-controlled, double-blind randomized crossover trial. Nutrients, 13(8), Article 2801. https://doi.org/10.3390/nu13082801
• Schwingshackl, L., & Hoffmann, G. (2014). Monounsaturated fatty acids, olive oil and health status: A systematic review and meta-analysis of cohort studies. Lipids in Health and Disease, 13, Article 154. https://doi.org/10.1186/1476-511X-13-154
• Siscovick, D. S., Barringer, T. A., Fretts, A. M., Wu, J. H. Y., Lichtenstein, A. H., Costello, R. B., Kris-Etherton, P. M., Jacobson, T. A., Engler, M. B., Alger, H. M., Appel, L. J., & Mozaffarian, D. (2017). Omega-3 polyunsaturated fatty acid (fish oil) supplementation and the prevention of clinical cardiovascular disease: A science advisory from the American Heart Association. Circulation, 135(15), e867–e884. https://doi.org/10.1161/CIR.0000000000000482
• Takic, M., Pokimica, B., Petrovic-Oggiano, G., & Popovic, T. (2022). Effects of dietary α-linolenic acid treatment and the efficiency of its conversion to eicosapentaenoic and docosahexaenoic acids in obesity and related diseases. Molecules, 27(14), Article 4471. https://doi.org/10.3390/molecules27144471
• Wang, T., Zhang, X., Zhou, N., Shen, Y., Li, B., Chen, B. E., & Li, X. (2023). Association between omega-3 fatty acid intake and dyslipidemia: A continuous dose-response meta-analysis of randomized controlled trials. Journal of the American Heart Association, 12(11), Article e029512. https://doi.org/10.1161/JAHA.123.029512
• Yang, B., Tseng, P.-T., Hu, X., Zeng, B.-Y., Chang, J. P.-C., Liu, Y., Chu, W.-J., Zhang, S.-S., Zhou, Z.-L., Chu, C.-S., Chang, C.-H., Tu, Y.-K., Wu, Y.-C., Stubbs, B., Carvalho, A. F., Lin, P.-Y., Matsuoka, Y. J., Suen, M.-W., & Su, K.-P. (2022). Comparative efficacy of omega-3 polyunsaturated fatty acids on major cardiovascular events: A network meta-analysis of randomized controlled trials. Progress in Lipid Research, 88, Article 101196. https://doi.org/10.1016/j.plipres.2022.101196
• Yang, B., Tseng, P.-T., Hu, X., Zeng, B.-Y., Chang, J. P.-C., Liu, Y., Chu, W.-J., Zhang, S.-S., Zhou, Z.-L., Chu, C.-S., Chang, C.-H., Tu, Y.-K., Wu, Y.-C., Stubbs, B., Carvalho, A. F., Lin, P.-Y., Matsuoka, Y. J., Suen, M.-W., & Su, K.-P. (2023). Corrigendum to “Comparative efficacy of omega-3 polyunsaturated fatty acids on major cardiovascular events: A network meta-analysis of randomized controlled trials”. Progress in Lipid Research, 89, Article 101206. https://doi.org/10.1016/j.plipres.2022.101206

Wil je iets natrekken? De bronnen hierboven verwijzen naar de oorspronkelijke publicaties. Vind je een fout, laat het me weten.